Program EAGLE jest dostępny w wersji pod systemy operacyjne: Windows®, Linux® oraz Mac®.
Możliwości ogólne programu EAGLE w wersji Professional
Zalety edytora rozmieszczania elementów na płytce
Pobierz ofertę programu EAGLE w wersji Professional w formacie pdf (400 kB)
Możliwości ogólne programu EAGLE w wersji Professional:
maksymalna przestrzeń projektowa 64x64 cali (około 1600x1600 mm),
raster od 0,1 μm,
skala rastra definiowana w milimetrach i w calach,
możliwość łatwej edycji bibliotek użytkownika, przy wykorzystaniu istniejących już elementów bibliotek producentów, przez metodę „przeciągnij-upuść”,
do 255 warstw użytkowych w kolorach definiowanych przez użytkownika (warstwy ścieżek miedziowych , soldermaski, górne i dolne warstwy opisu, warstwa rozmieszczenia kleju itp.),
możliwość dodawania własnego opisu do każdego projektu (np. dane techniczne, uwagi dotyczące wykonania i potrzebne informacje), bazującego na języku HTML, wyświetlanego w głównym oknie podczas przeglądania projektów,
wiersz poleceń do wprowadzania komend, wykorzystywalny również w plikach skryptu,
importowanie i eksportowanie danych w języku bliskim popularnego i szeroko znanego C,
prosta edycja bibliotek,
łatwe tworzenie nowych wariantów obudów elementów, przy pomocy metody „przeciągnij-upuść”,
dowolne obracanie elementów zarówno na schemacie, jak i na płytce (skok co 0,1o),
funkcjonalna przeglądarka bibliotek z rozbudowanymi funkcjami wyszukiwania,
obsługa różnych technologii (np. 74L00, 74LS00..),
wykorzystanie sterowników wydruku OS,
definiowany przez użytkownika, w pełni programowalny język użytkownika do wykorzystania dla maszyn montażowych, wyposażenia testowego, frezarek i wszelkich innych danych wyjściowych, także graficznych (CAM Processor),
łatwa generacja listy elementów układu według zadanych kryteriów (BOM – Bill of Material),
łatwa metoda kopiowania/ przenoszenia przy pomocy trybu „przeciągnij-upuść”,
automatyczne tworzenie kopii zapasowych.
Zalety edytora rozmieszczania elementów na płytce:
pełna obsługa technologii SMD i THT,
do 16 warstw miedziowych,
obsługa “ślepych” i “ukrytych” przeplotek,
w pełni automatyczne wypełnianie polami miedziowymi (Polygon). Pola mogą zajmować wolne miejsca na płytce, dodatkowo mogą być połączone elektrycznie z określoną ścieżką sygnałową, np. z uziemieniem,
dowolny obrót elementów (skok co 0,1o),
rozmieszczenie tekstu, opisu na płytce w dowolnym kierunku,
dynamiczna kalkulacja pomocniczych linii sygnałowych podczas prowadzenia ścieżek,
ścieżki przy zmianie kierunku mogą mieć zaokrąglone krawędzie, o dowolnym, ustalonym promieniu krzywizny,
narzędzie sprawdzenia wcześniej ustalonych zasad projektowania płytek. Sprawdzeniu poddane są np. utworzone odległości pomiędzy ścieżkami, odległości miedzy ścieżką, a punktem lutowniczym, a nawet, czy ścieżki przypadkowo nie są skrzyżowane ze sobą,
obsługa różnych wariantów obudów danego elementu, np. TL074 w obudowie SOP14 lub DIP14, zmieniana dosłownie trzema kliknięciami myszki.
Zalety edytora schematu:
do 99 stron schematu jednego projektu,
proste kopiowanie elementów,
sprzężenie pomiędzy schematem i edytorem rozmieszczenia elementów,
automatyczne umieszczanie w oknie edytora wzoru płytki, elementów w wybranych obudowach, oraz połączeń elektrycznych, na podstawie schematu,
automatyczna generacja klasy ścieżek zasilania na podstawie informacji o typie każdego z wejść i wyjść np. układu scalonego. Informacje te zawarte są w bibliotece danego elementu,
narzędzie kontroli zasad elektrycznych, sprawdzenie błędów na schemacie i spójności między schematem, a płytką.
Zalety modułu autoroutera:
pełna integracja z podstawowym programem,
moduł używa reguł zdefiniowanych przez narzędzie sprawdzenia zasad projektowania,
zmiana pomiędzy automatycznym, a ręcznym prowadzeniem ścieżek w dowolnym czasie,
algorytm „rozpruj i próbuj inaczej”,
definiowana przez użytkownika strategia prowadzenia ścieżek według zadanych współczynników kosztów,
raster automatycznego prowadzenia ścieżek od 20 um (około 0.8 mil),
brak ograniczenia rozmieszczenia,
do 16 warstw miedziowych na płytce obsługiwanych przez autorouter,
definiowanie preferowanego kierunku prowadzenia ścieżek na każdej warstwie (poziomo, pionowo, na ukos w lewo i na ukos w prawo),
do 14 warstw zasilania,
pełna obsługa ślepych i ukrytych przeplotek,
wzgląd na różne klasy sygnałowe (do zdefiniowania wcześniej przez użytkownika.

