Program EAGLE jest dostępny w wersji pod systemy operacyjne: Windows®, Linux® oraz Mac®.
Możliwości ogólne programu EAGLE w wersji Standart
Zalety edytora rozmieszczania elementów na płytce
Pobierz ofertę programu EAGLE w wersji Standard w formacie pdf (404 kB)
Możliwości ogólne programu EAGLE w wersji Standard:
powierzchnia wzoru płytki ograniczona jest do 160x100 mm (około 6,5 x 3,9 cali). Poza tymi wymiarami, nie jest możliwe, układanie elementów i prowadzenie ścieżek,
maksimum 4 warstwy miedzi (góra, dół i 2 warstwy wewnętrzne),
raster od 0,1 μm,
skala rastra definiowana w milimetrach i w calach,
możliwość łatwej edycji bibliotek użytkownika, przy wykorzystaniu istniejących już elementów bibliotek producentów, przez metodę „przeciągnij-upuść”,
do 255 warstw użytkowych w kolorach definiowanych przez użytkownika (warstwy ścieżek miedziowych , soldermaski, górne i dolne warstwy opisu, warstwa rozmieszczenia kleju itd.),
możliwość dodawania własnego opisu do każdego projektu (np. dane techniczne, uwagi dotyczące wykonania i potrzebne informacje), bazującego na języku HTML, wyświetlanego w głównym oknie podczas przeglądania projektów,
wiersz poleceń do wprowadzania komend, wykorzystywalny również w plikach skryptu,
importowanie i eksportowanie danych w języku bliskim popularnego i szeroko znanego C
prosta edycja bibliotek,
łatwe tworzenie nowych wariantów obudów elementów, przy pomocy metody „przeciągnij-upuść”,
dowolne obracanie elementów zarówno na schemacie, jak i na płytce (skok co 0,1o),
funkcjonalna przeglądarka bibliotek z rozbudowanymi funkcjami wyszukiwania,
obsługa różnych technologii (np. 74L00, 74LS00..),
wykorzystanie sterowników wydruku OS,
definiowany przez użytkownika, w pełni programowalny język użytkownika do wykorzystania dla maszyn montażowych, wyposażenia testowego, frezarek i wszelkich innych danych wyjściowych, także graficznych (CAM Processor),
łatwa generacja listy elementów układu według zadanych kryteriów (BOM – Bill of Material),
łatwa metoda kopiowania/ przenoszenia przy pomocy trybu „przeciągnij-upuść”,
automatyczne tworzenie kopii zapasowych,
Zalety edytora rozmieszczania elementów na płytce:
pełna obsługa technologii SMD i THT,
do 4 warstw miedziowych,
obsługa “ślepych” i “ukrytych” przelotek,
w pełni automatyczne wypełnianie polami miedziowymi (Polygon). Pola mogą zajmować wolne miejsca na płytce, dodatkowo mogą być połączone elektrycznie z określoną ścieżką sygnałową, np. z uziemieniem,
dowolny obrót elementów (skok co 0,1o),
rozmieszczenie tekstu, opisu na płytce w dowolnym kierunku,
dynamiczna kalkulacja pomocniczych linii sygnałowych podczas prowadzenia ścieżek,
ścieżki przy zmianie kierunku mogą mieć zaokrąglone krawędzie, o dowolnym, ustalonym promieniu krzywizny,
narzędzie sprawdzenia wcześniej ustalonych zasad projektowania płytek (sprawdzeniu poddane są np. utworzone odległości pomiędzy ścieżkami, odległości miedzy ścieżką, a punktem lutowniczym, a nawet, czy ścieżki przypadkowo nie są skrzyżowane ze sobą),
obsługa różnych wariantów obudów danego elementu, np. TL074 w obudowie SOP14 lub DIP14, zmieniana dosłownie trzema kliknięciami myszki.
Zalety edytora schematu:
do 99 stron schematu jednego projektu,
proste kopiowanie elementów,
sprzężenie pomiędzy schematem i edytorem rozmieszczenia elementów,
automatyczne umieszczanie w oknie edytora wzoru płytki, elementów w wybranych obudowach, oraz połączeń elektrycznych, na podstawie schematu,
automatyczna generacja klasy ścieżek zasilania na podstawie informacji o typie każdego z wejść i wyjść np. układu scalonego. Informacje te zawarte są w bibliotece danego elementu,
narzędzie kontroli zasad elektrycznych, sprawdzenie błędów na schemacie i spójności między schematem, a płytką.
Zalety modułu autoroutera:
pełna integracja z podstawowym programem,
moduł używa reguł zdefiniowanych przez narzędzie sprawdzenia zasad projektowania,
zmiana pomiędzy automatycznym, a ręcznym prowadzeniem ścieżek w dowolnym czasie,
algorytm „rozpruj i próbuj inaczej”,
definiowana przez użytkownika strategia prowadzenia ścieżek według zadanych współczynników kosztów,
raster automatycznego prowadzenia ścieżek od 20 um (około 0.8 mil),
brak ograniczenia rozmieszczenia,
do 4 warstw miedziowych na płytce obsługiwanych przez autorouter,
definiowanie preferowanego kierunku prowadzenia ścieżek na każdej warstwie (poziomo, pionowo, na ukos w lewo i na ukos w prawo),
do 2 warstw zasilania,
pełna obsługa ślepych i ukrytych przelotek,
wzgląd na różne klasy sygnałowe (do zdefiniowania wcześniej przez użytkownika).

